توربوشارژر در ارتفاعات

  

استفاده از توربوشارژر در ارتفاعات

برخلاف تصور عموم، هرچه ارتفاع بیشتر باشد، فشار جوی کمتری را تجربه می‌کنید. به عبارت دیگر، در یک حجم مشخص (مانند یک دم‌وبازدم یا یک چرخه کاری موتور)، مقدار اکسیژن موجود در سطح دریا بیشتر از همان حجم در ارتفاعات بالاتر است. نمودار زیر نشان می‌دهد که فشار چگونه با تغییر ارتفاع تغییر می‌کند. هرچه فشار محیط (بر حسب psia) بالاتر باشد، هوای موجود حاوی اکسیژن بیشتری است.

نمودار فشار هوا بر حسب ارتفاع

به‌طور کلی، موتورهای احتراق داخلی تنفس طبیعی (بدون پرخوران) به ازای هر ۱۰۰۰ فوت (حدود ۳۰۵ متر) افزایش ارتفاع، ۳ درصد از قدرت خود را از دست می‌دهند. اگر موتور خودرویی در سطح دریا ۱۰۰ اسب‌بخار قدرت داشته باشد، با رسیدن به ارتفاع ۵۰۰۰ فوتی، قدرت آن به ۸۵ اسب‌بخار کاهش می‌یابد.

در ارتفاع ۱۰,۰۰۰ فوتی، قدرت موتور به ۷۰ اسب‌بخار می‌رسد.

در ارتفاع ۱۵,۰۰۰ فوتی، قدرت موتور به ۵۵ اسب‌بخار می‌رسد.

در ارتفاع ۱۵,۰۰۰ فوتی، موتور به دلیل کاهش چگالی هوا، ۴۵ درصد از قدرت خود را از دست می‌دهد.

مزایای استفاده از توربوشارژر در ارتفاعات

استفاده از توربوشارژر در ارتفاعات، روشی کارآمد برای به حداقل رساندن افت قدرت ناشی از ارتفاع و کاهش چگالی هواست. در ارتفاعات بالا، توربوشارژرها هوای بیشتری را فشرده و به داخل سیلندرهای موتور هدایت می‌کنند؛ این کار کمبود چگالی هوا را جبران کرده و به موتور اجازه می‌دهد قدرتی مشابه شرایط سطح دریا تولید کند. این قابلیت تنظیم و جبران عملکرد، تنها در سیستم‌های مجهز به توربوشارژر امکان‌پذیر است. مسابقه بین‌المللی صعود از تپه «پایکز پیک» (Pikes Peak) رویدادی مشهور در سطح جهانی است که در کلرادو اسپرینگزِ ایالت کلرادو برگزار می‌شود. جاده‌های این مسیر سالی یک‌بار به روی تردد عمومی بسته می‌شوند تا تیم‌های مسابقه‌ای از سراسر جهان، خودروهای خود را در مسیری به طول ۱۲.۴۲ مایل (حدود ۲۰ کیلومتر) و شامل ۱۵۶ پیچ، به سمت قله برانند؛ مسیری که از ارتفاع ۹۰۰۰ پایی (حدود ۲۷۴۰ متری) آغاز شده و در قله به ارتفاع ۱۴۱۱۵ پایی (حدود ۴۳۰۰ متری) می‌رسد. برخی این رویداد را «مسابقه به سوی ابرها» می‌نامند.

سال ۲۰۱۹ شاهد برگزاری نود و ششمین دوره این مسابقه معتبر بود که در آن ۱۰۰ خودرو برای رقابت پذیرفته و تأیید صلاحیت شدند. برخی از شرکت‌کنندگان از موتورهای تنفس طبیعی و برخی دیگر از موتورهای مجهز به سیستم پرخوران (بوست‌دار) استفاده می‌کنند. با توجه به اطلاعات ارائه‌شده، آیا می‌توانید تصور کنید که یک خودروی مجهز به توربوشارژر چه مزیتی نسبت به خودروی بدون توربو دارد؟

رانندگانی که از موتورهای مجهز به سیستم پرخوران استفاده می‌کنند، توربوشارژر خود را متناسب با توان مورد نظر در خط شروع (ارتفاع ۹۰۰۰ پایی) تنظیم می‌کنند. با افزایش ارتفاع، واحد کنترل موتور (ECU) فشار بوست و سایر پارامترها را به‌گونه‌ای تنظیم می‌کند که همان میزان توان حفظ شود؛ البته تا زمانی که توربوشارژر توانایی تأمین حجم هوای اضافی و سرعت چرخش محور (شفت) مورد نیاز را داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *